Menu

Sprzęt do zbioru kukurydzy na kiszonkę

Sprawne wykonanie zbioru kukurydzy na kiszonkę jest bezpośrednio związane z dobrym zorganizowaniem pracy. Aby zapewnić ciągłość pracy sieczkarni zbierającej, do transportu surowca kiszonkarskiego powinny być wykorzystywane przyczepy objętościowe, co jest też warunkiem sprawnego napełniania silosu lub formowania pryzmy.


Sieczkarnie zbierające


W mniejszych gospodarstwach do zbioru kukurydzy na kiszonkę można wykorzystywać sieczkarnie zawieszane, które są maszynami jednorzędowymi o przepustowości do około 30 t/h. Zapotrzebowanie mocy dla tych maszyn wynosi powyżej 30 KM i w sezonie agrotechnicznym można nimi zebrać plon z powierzchni do około 20 ha. Zaletami są niska cena, dobra jakość pracy oraz możliwość zbioru kukurydzy sianej przy dowolnej szerokości międzyrzędzi (nie mniej niż 40 cm).

Kolejna grupa maszyn, to sieczkarnie zaczepiane, które mogą zbierać dwa lub trzy rzędy jednocześnie i osiągać przepustowość do około 60 t/h przy zapotrzebowaniu mocy od 90 do 150 KM. Wykorzystywane mogą być do zbioru kukurydzy w większych gospodarstwach. Maszynami tymi można zebrać kukurydzę z powierzchni do 40-60 ha w sezonie. Możliwość agregatowania maszyny z podbieraczem pozwala wykorzystywać ją też do zbioru zielonek przewiędniętych lub słomy, co wydłuża czas użytkowania w roku a tym samym wpływa na obniżenie kosztów eksploatacji.

Sieczkarnie samojezdne są maszynami wydajnymi o szerokim zakresie realizowanych funkcji. Moc zainstalowanych silników w aktualnie produkowanych samojezdnych sieczkarniach zbierających wynosi od około 300 KM do ponad 1000 KM co zapewnia osiąganie bardzo wysokich wydajności w granicach od 70 do ponad 300 t/h. Tym samym są przeznaczone do zbioru ziemiopłodów w dużych gospodarstwach. Jednak ich duża zwrotność pozwala je wykorzystywać również na małych powierzchniach, toteż są powszechnie eksploatowane w firmach świadczących usługi dla mniejszych gospodarstw. Pełne wykorzystanie ich wydajności jest możliwe tylko przy dobrej organizacji pracy transportu i zagospodarowania zbieranego plonu. W krajowej ofercie sprzedaży są dostępne samojezdne sieczkarnie zbierające następujących firm: Claas, John Deere, Krone, New Holland, Fendt oraz firmy Rostselmash z Rostowa nad Donem.


Transport surowca kiszonkarskiego


Wysoka wydajność samojezdnych sieczkarni zbierających wymaga bardzo dobrej organizacji pracy transportu odbierającego od sieczkarni rozdrobniony surowiec oraz jego konserwacji. Wykorzystywanie do transportu zestawów o małej pojemności i ładowności znacznie utrudnia jego organizację z powodu zbyt dużej ich liczby. W związku z tym, z sieczkarniami jednorzędowymi powinny współpracować środki transportu o ładowności około 3 - 4 ton, a z maszynami 2, 3 rzędowymi o ładowności około 4 - 6 ton. Natomiast od sieczkarni samojezdnych rozdrobniony surowiec powinny odbierać środki transportowe o ładowności nie mniejszej niż 7 ton. W praktyce napełnianie powszechnie stosowanej przyczepy technologicznej T088 przez sieczkarnię 6 rzędową o wydajności około 100 t/h trwa niespełna 5 minut. Jednocześnie zestawy do transportu sieczki powinny posiadać ażurową górną część przedniej burty, w celu umożliwienia traktorzyście kontrolowania stopnia wypełnienia przestrzeni ładunkowej, co znacznie ułatwia prowadzenie zestawu obok sieczkarni. W przypadku maksymalnego wypełnienia przestrzeni ładunkowej w tylnej części przyczepy, operator wie, w którym momencie ma chwilowo zwolnić prędkość jazdy, by dalsze napełnianie miało miejsce w części pustej. Przy zbiorze zielonek sieczkarniami o wydajnościach przekraczających 100 t/h korzystnym dla dobrej organizacji pracy jest stosowanie zestawów o ładowności od 10 do 16 ton. Wówczas liczba współpracujących środków transportu z jedną sieczkarnią nie powinna być większa niż 4 (maksymalnie 5 przy odległości transportu powyżej 1,5 km). Dlatego też, wraz ze wzrostem wydajność sieczkarni, powinna też rosnąć ładowność środków transportu w celu spełnienia powyższego warunku, ponieważ zbyt duża liczba zestawów transportowych utrudnia prace przy napełnianiu i zakiszaniu zielonki w silosie. Obecnie odbiór sieczki z kukurydzy od wydajnych sieczkarni samojezdnych jest realizowany przyczepami silosowymi o pojemnościach rzędu 40 – 55 m3.


Zagospodarowanie surowca kiszonkarskiego


Do ugniatania należy wykorzystywać najcięższe ciągniki występujące w gospodarstwie z napędem na 4 koła lub ładowarki teleskopowe. Ugniatający ciągnik powinien poruszać się wolno (z prędkością około 4 - 5 km/h), gdyż zapewnia to dobre wypieranie powietrza z surowca, oraz szybsze i lepsze jego ubijanie (osiągane zagęszczenie powinno wynosić około 650 kg/m3). Jeżeli warstwa ma średnią grubość wynoszącą około 40 cm, to trzeba przeznaczyć około 2 minut na ubicie 1 tony sieczki. Ugniatających ciągników nie należy wyposażać w koła bliźniacze, gdyż nacisk jednostkowy jest wtedy mniejszy, i tym samym uzyskujemy gorsze efekty w zagęszczaniu. W przypadku zbioru częściowo suchych roślin, po przymrozkach lub w warunkach posusznych ciągnik ugniatający należy obciążyć dodatkowym balastem w celu uzyskania lepszego zagęszczenia zakiszanego surowca. Zakiszany surowiec powinien być rozgarniany i ugniatany w taki sposób, aby od strony wjazdu zestawu transportowego tworzył łagodną pochyłość. Rozładunek poprzez wjazd na zakiszaną masę aczkolwiek powszechnie stosowany, nie jest zalecany ze względu na niebezpieczeństwo zanieczyszczenia składowanej masy ziemią gromadzoną na protektorach kół środków transportowych i ciągników. Bardziej racjonalnym będzie rozładunek zestawów transportowych bezpośrednio przed silosem lub pryzmą na betonową płytę lub powierzchnię wyłożoną słomą. Przemieszczanie zakiszanej masy na pryzmie, w głąb silosu lub w kierunku ściany oporowej (przy napełnianiu silosów czołowych) może być realizowane przy wykorzystaniu ładowarek samojezdnych lub ładowaczy czołowych nabudowanych na ciągnikach. W miarę napełniania silosu, ciągnik lub ładowarka podczas przemieszczania zakiszanej masy jednocześnie również ją ugniata.


Zakiszanie w rękawie foliowym


W ostatnich latach w kraju rozpowszechnia się zakiszanie kukurydzy z wykorzystaniem specjalnych pras silosowych napełniających rękawy foliowe. Taki sposób konserwacji jest racjonalny w każdym gospodarstwie, dysponującym surowcem kukurydzianym z powierzchni przynajmniej 1 hektara.

Na rynku krajowym są dostępne maszyny o różnej wydajności i różnych średnicach rękawów, co daje możliwość wyboru prasy napełniającej do potrzeb różnej wielkości gospodarstw. Według danych firmy AG-Bag, zakup urządzeń do produkcji kiszonki tą metodą jest już opłacalny przy zakiszaniu ok. 3 tys. ton zielonki rocznie. Natomiast gospodarstwom zakiszających mniejsze ilości pasz zaleca się eksploatację zespołową lub korzystanie z usług.

dr hab. Ireneusz Kowalik
UP Poznań

powrót na górę

Maszyny rolnicze

  • Ciągniki
  • Opryskiwacze
  • Siewniki
  • Zielonkowe
  • Kombajny
  • Pozostałe

Chemia rolnicza

  • Środki ochrony
  • Nawożenie

Porady eksperta

  • Uprawa

Uprawa Kukurydzy

  • Pobierz magazyn

Uprawy

  • Kukurydza
  • Rzepak
  • Zboża
  • Pozostałe